Ile hektarów zajmuje boisko do piłki nożnej? Przelicz wymiary na powierzchnię

Aby przeliczyć powierzchnię pełnowymiarowego boiska piłkarskiego na hektary, pomnóż jego długość przez szerokość. Jak już zgłębiasz ten temat to sprawdź, jak dobrać piłkę do boiska i poziomu gry. Przy standardowych wymiarach 105 × 68 m otrzymasz 7140 m². Ponieważ hektar to 10 000 m², podziel ten wynik przez 10 000: 7140 ÷ 10 000 = 0,714 ha. Boisko zajmuje więc około 0,71 hektara.

Dla niecierpliwych:

Pełnowymiarowe boisko o wymiarach 105 × 68 m zajmuje 7140 m², czyli około 0,714 ha.
Aby obliczyć powierzchnię w hektarach, pomnóż długość przez szerokość w metrach, a wynik podziel przez 10 000. Przykładowo boisko 100 × 64 m ma 0,64 ha.
Wymiary boisk mogą się różnić: ogólne przepisy dopuszczają 90–120 m długości i 45–90 m szerokości, a na arenach międzynarodowych zakres wynosi 100–110 m na 64–75 m.
Orlik o wymiarach 62 × 30 m ma 1860 m², czyli 0,186 ha — znacznie mniej niż pełnowymiarowe boisko.
Pole karne zajmuje około 665 m², a znajdujące się w nim pole bramkowe około 101 m². Nie dodaje się go ponownie do powierzchni pola karnego, ponieważ jest jego częścią.
Szerokość linii może wynosić maksymalnie 12 cm i wlicza się ją do mierzonej powierzchni boiska.
Wymiary boisk historycznie nie były jednolite. W 2008 roku IFAB wskazał 105 × 68 m jako oficjalny wymiar boiska w meczach międzynarodowych.

Wymiary boisk mogą się jednak różnić. Przepisy ogólne dopuszczają długość od 90 do 120 m i szerokość od 45 do 90 m, natomiast na arenach międzynarodowych zakres wynosi 100–110 m długości oraz 64–75 m szerokości. Powierzchnia zależy zatem od konkretnego obiektu. Na przykład boisko o wymiarach 100 × 64 m zajmuje 6400 m², czyli 0,64 ha. Dla zainteresowanych tą tematyką: sprawdź wymiary pełnowymiarowego boiska piłkarskiego. Wystarczy pomnożyć wymiary podane w metrach, a następnie podzielić wynik przez 10 000.

Dlaczego boisko Orlik zajmuje zaledwie 0,186 hektara?

W obliczeniach uwzględniamy prostokąt wyznaczony przez linie boiska, bez dodatkowego miejsca wokół murawy. Linie mogą mieć do 12 cm szerokości, ale ich wpływ na wynik jest pomijalny. Dla porównania Orlik o wymiarach 62 × 30 m ma powierzchnię 1860 m², czyli 0,186 ha — znacznie mniejszą niż pełnowymiarowe boisko.

Wzór jest prosty: długość × szerokość ÷ 10 000 = powierzchnia w hektarach. Dla boiska 105 × 68 m obliczenie wygląda tak: 105 × 68 = 7140 m², a 7140 ÷ 10 000 = 0,714 ha. Możesz też przeliczyć metry kwadratowe, przesuwając przecinek o cztery miejsca w lewo: 7140 m² to 0,714 ha.

Ile miejsca zajmuje pole karne i pole bramkowe?

Przed każdą bramką znajduje się prostokątne pole karne. Jego boczne linie biegną prostopadle do linii bramkowej, 16,5 m od wewnętrznych krawędzi słupków, a każda ma 16,5 m długości. Łączy je linia równoległa do bramkowej. W rezultacie pole karne ma 40,32 m szerokości i 16,5 m głębokości, czyli około 665 m².

W polu karnym mieści się mniejsze pole bramkowe, potocznie nazywane „piątką”. Jego boczne linie wyznacza się 5,5 m od słupków; każda ma 5,5 m długości, a zamyka je linia równoległa do bramkowej. Pole bramkowe ma zatem 18,32 m szerokości i 5,5 m głębokości, czyli około 101 m². Przy pomiarze uwzględnia się wewnętrzne krawędzie słupków, a szerokość linii wlicza się do ograniczanej przez nią powierzchni.

Te strefy potrafią odmienić losy akcji pod bramką

W polu karnym znajduje się punkt rzutu karnego, 11 m od środka bramki. Wokół niego wyznacza się łuk o promieniu 9,15 m, którego część wystaje poza pole karne. Podczas wykonywania rzutu karnego pozostali zawodnicy muszą pozostać poza polem i w odpowiedniej odległości od piłki. Ponieważ „piątka” mieści się w polu karnym, nie dodajemy jej powierzchni ponownie przy obliczaniu metrażu.

Najważniejsze wymiary i zasady pomiaru tych stref to:

pole karne: 40,32 m szerokości i 16,5 m głębokości, około 665 m²;
pole bramkowe: 18,32 m szerokości i 5,5 m głębokości, około 101 m²;
punkt rzutu karnego: 11 m od środka bramki;
promień łuku przed polem karnym: 9,15 m;
maksymalna szerokość linii: 12 cm, wliczana do mierzonej powierzchni.

Choć wymiary tych stref są standardowe, rozmiar całego boiska może zależeć od rozgrywek. Linie wyznaczające pola mogą mieć najwyżej 12 cm szerokości, a ich szerokość wlicza się do mierzonej powierzchni. Dzięki temu łatwo porównać oba obszary: pole karne zajmuje około 665 m², a pole bramkowe — około 101 m². Oba mają istotne znaczenie dla decyzji sędziego i przebiegu akcji pod bramką.

Ciekawostka: pole karne zajmuje około 665 m², czyli mniej więcej tyle, co kwadrat o boku 25,8 m; znajdujące się w nim pole bramkowe nie powiększa tej powierzchni, bo jest już jej częścią.

Jak powierzchnią różni się Orlik od boiska stadionowego?

Gdy wychodzę na Orlik, od razu czuję różnicę między jego nawierzchnią a murawą stadionową. Zwykle pokrywa go sztuczna trawa o krótkim, gęstym włóknie, wypełniona piaskiem lub granulatem. Pod nią znajduje się elastyczna warstwa amortyzująca. Taki układ dobrze znosi intensywną grę, deszcz i częste treningi, jednak piłka toczy się po nim inaczej niż po naturalnej murawie.

Tymczasem boisko stadionowe najczęściej pokrywa naturalna trawa, którą regularnie kosi się, podlewa, nawozi i napowietrza. Jej podłoże jest miękkie, ale zmienne: po opadach może stać się śliskie, a podczas upałów — twardsze i bardziej suche. Na profesjonalnych obiektach spotyka się również murawę hybrydową, w której syntetyczne włókna wzmacniają naturalne źdźbła. Pełnowymiarowe boisko ma zwykle 105 na 68 metrów, czyli około 7140 metrów kwadratowych.

Sztuczna murawa przyspiesza grę, naturalna lepiej amortyzuje upadki

Różnicę czuję także podczas biegu i zmiany kierunku. Sztuczna trawa na Orliku zapewnia dość równą przyczepność, ale w upale mocno się nagrzewa, a upadek bywa bardziej szorstki niż na zadbanej murawie. Z kolei naturalna trawa lepiej amortyzuje kontakt z podłożem, choć jej stan zależy od pogody i pielęgnacji. Jeśli się zużyje, mogą powstać nierówności lub odsłonięte place.

Orlik jest zazwyczaj mniejszy od stadionowego boiska — popularny wymiar wynosi 62 na 30 metrów, co daje 1860 metrów kwadratowych. Dzięki mniejszej powierzchni łatwiej grać w kameralnym składzie i szybko wrócić do akcji. Na dużej murawie stadionowej piłkarze mają natomiast więcej miejsca na długie podania i szerokie rozegranie. Dlatego wybierając obiekt, biorę pod uwagę nie tylko jego rozmiar, lecz także wpływ nawierzchni na tempo gry, odbicie piłki i komfort.

Jak zmieniały się wymiary boisk piłkarskich na przestrzeni dziejów?

Zestawienie przedstawia drogę piłki nożnej od dawnych gier rozgrywanych na nieustalonych przestrzeniach do współczesnych boisk o regulowanych wymiarach. Pokazuje najważniejsze etapy tej zmiany i ich kontekst.

Odróżnij dawne gry od nowoczesnej piłki nożnej. W starożytności nie ustalono jednego, powszechnego wymiaru boiska. Greckie Episkyros przypominało raczej rugby, natomiast rzymskie Harpastum skupiało się na utrzymaniu piłki. Chińskie Tsu’Chu rozgrywano na wyznaczonym polu, a bramki tworzyła siatka rozpięta między bambusowymi masztami. Nie obowiązywały jednak jednolite, kontrolowane wymiary. Górna część bramki sięgała, według opisów, około 9 metrów.
Uwzględnij średniowieczną różnorodność rozgrywek. W Europie, między innymi w Anglii, grano w wiele odmian futbolu, często na rozległych, nieformalnych przestrzeniach. Ponieważ zasady, granice pola gry i wielkość bramek zależały od miejsca, nie można wskazać jednego standardowego wymiaru boiska z tego okresu.
Wskaż początek kodyfikacji w Wielkiej Brytanii. Na początku XIX wieku zbiory przepisów zaczęły określać wymiary boiska. Dzięki wyznaczeniu granic pola gry i bramek łatwiej było uporządkować mecze, choć poszczególne rozgrywki nadal stosowały różne reguły, które zmieniały się wraz z rozwojem futbolu.
Porównaj dawne zakresy z dzisiejszym standardem. Przez długi czas przepisy dopuszczały boiska o długości 90–120 m i szerokości 45–90 m. Następnie, w marcu 2008 roku, IFAB wskazał 105 × 68 m jako oficjalny wymiar boiska w meczach międzynarodowych. Współczesne boisko ma kształt prostokąta, a szerokość jego linii nie może przekraczać 12 cm.
Oddziel standard międzynarodowy od wymiarów dopuszczalnych w innych meczach. Choć boiska w meczach międzynarodowych mają standardowo 105 × 68 m, przepisy nie wymagają identycznych rozmiarów na każdym obiekcie. Poza tym standardem dopuszczają długość 90–120 m i szerokość 45–90 m. Przykładem mniejszego obiektu jest Orlik o wymiarach 62 × 30 m, wykorzystywany między innymi w rozgrywkach młodzieżowych.

Źródła: